پادشاهى سرنگون شد و جميع پادشاهان در آن روز لال بودند و سخن نميتوانستند گفت و ملائكهء مقربان و ارواح اصفياى پيغمبران در هنگام ولادت وافر السعادة آن منبع سعادات حاضر شدند و رضوان خازن بهشت با حوريان نازل شدند و ابريقها و طشتها از طلا و نقره و زمرد بهشت حاضر كردند و از براى حضرت آمنه شربتها از بهشت آوردند كه او آشاميد و آن حضرت را بعد از ولادت بآبهاى بهشت غسل دادند و از عطرهاى فردوس معطر گردانيدند و مهر نبوت را بر پشت آن حضرت زدند كه نقش گرفت و در حرير سفيدى كه از بهشت آورده بودند پيچيدند و او را بر جميع روحانيون عرض كردند و جميع ملائكهء سماوات به خدمت آن حضرت رسيدند و بر آن حضرت سلام كردند و در ساعت ولادت آن حضرت چهار ركن كعبهء معظمه از زمين جدا شد و بجانب حجرهء مقدسه به سجده افتاد و غرايب ولادت و معجزاتى كه در آن حالت و بعد از آن در ايام نشو و نما ظاهر شد زياده از حد وعد و احصا است و برخى در حيوة القلوب مذكور است . ( قسم دوم ) معجزاتى كه متعلق بامور سماويه است و آن بسيار است . ( اول ) از آنها شق القمر است كه حقتعالى فرموده است اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ يعنى نزديك شد قيامت و شكافته شد ماه و اكثر مفسران گفته‌اند كه اين آيه وقتى نازل شد كه قريش از آن حضرت معجزه طلب كردند حضرت با انگشت اشاره به ماه كرد بقدرت الهى بدونيم شد و باز بهم پيوست چون از اهل بلاد ديگر پرسيدند ايشان نيز خبر دادند كه نيمى بر پشت خانهء كعبه افتاد و نيمى بر كوه ابو قبيس ( دويم ) بر گردانيدن آفتابست خاصه و عامه بسندهائى كه زياده از حد و احصاست از اسماء بنت عميس و غير او روايت كرده‌اند كه روزى حضرت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله حضرت امير المؤمنين عليه السّلام را كه براى كارى فرستاده بود و بعد از آنكه حضرت رسول ( ص ) از نماز فارغ شد و حضرت امير المؤمنين ( ع ) مراجعت نمود حضرت رسول سر مبارك خود را بر دامن آن حضرت گذاشت و خوابيد و بر آن حال وحى بر آن جناب نازل شد تا آنكه نزديك شد كه غروب كند چون وحى منقطع شد حضرت فرمود كه يا على نماز كرده اى عرض كرد نه يا رسول اللّه نتوانستم سر مبارك ترا بر زمين گذارم پس حضرت دعا كرد كه خداوندا على در طاعت تو و طاعت رسول تو بود آفتاب را بر گردان اسماء گفت و اللّه ديدم كه آفتاب برگشت و بلند شد و به جائى رسيد كه بر زمينها تابيد و وقت فضيلت عصر برگشت و حضرت نماز كرد پس باز آفتاب بيك دفعه فرو رفت و مثل اين معجزه از براى امير المؤمنين ( ع ) بعد از وفات حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم واقع شد